كلمهء 20 تأييد آيا نشنيدى آنچه در شأن دعاى « صنمى قريش » آمده است كه هرآن‌كس با آن ، دعا كند ، مانند كسى است كه در كنار پيامبر عليه السلام در بدر و حنين هزار هزار تير به سوى دشمن پرتاب كرده باشد ؟ و شايد راز آن در اين باشد ، آن‌گاه كه دست او از جهاد با سنان كوتاه شد بايد به سوى نفرين با زبان روى آورد و آن‌گاه كه از نبرد با نيزه‌ها ناتوان ماند با تيرهاى نفرين به سوى ارواح آنان به جنگ پردازد و بدين‌گونه سزاوار است كه با بدان و بدكاران برخورد شود ، همان كسانى كه از راه خداوند منع مىنمايند . اميرمؤمنان عليه السلام در قنوت نمازها و نافله‌هايش با اين دعا [ يعنى دعاى صنمى قريش ] به نفرين گروهى از اشقيا مىپرداخت و اين بدان علّت است كه آنان موجبات خشم خداوندى را پذيره گشتند و خشنودى او را ناخوش داشتند و خداوند اعمال آنان را باطل كرد . آنان كسانىاند كه خداىشان لعنت كرد و گوش آن‌ها را كر و چشم‌شان را نابينا ساخت .